Huisarts B2.

1991

Vanwege rugpijn ging ik in 1991 naar mijn huisarts in Arnemuiden.
Ik 1991 verwees huisarts B2. mij naar fysiotherapie.


1992

Een jaar later, toen mijn werk niet meer kon doen, vanwege nek- en rugklachten, vermoeidheid, duizeligheid, etc., zei huisarts B2. dat ik mij maar eens kwaad moest maken, en mijn klachten flink moest forceren. Hij heeft opgeschreven: "Eigen instelling bijstellen".
scan eigen instelling bijstellen

Hieronder staat wat op de medische kaart is bijgeschreven.
Dit moet ik later nog beter op deze pagina ordenen.

deel van medische kaart
11-9-'90
Griep, hoesten + , ??? + slijm +, kleur: ? ???
O: pum; : pu;. 't ???
??? D: bronchitus


deel van medische kaart
H: Augmentin kuur 3 x I
Doorgaan Bisolvon C : 2?


In 1991 ging ik af en toe met een busje naar een andere vestiging van het bedrijf waar ik werkte.
Voor zover ik me kan herinneren duurde dat anderhalf tot twee uur. De stoelen in dat busje zaten erg slecht voor mij. Daardoor kreeg ik rugklachten die niet meer vanzelf weggingen.
Volgens mij heb ik soms zelf met een auto achter het busje aan heb gereden, zodat ik niet op de stoelen in het busje hoefde te zitten.
Omdat ik daardoor rugklachten bleef houden, ben ik naar mijn huisarts gegaan.

deel van medische kaart
5/7/'91
Lumbago L5/S, + TH 10
lange knul
programmeur bij C8.
slaapt slecht.
O/??? eerst ??? verstreken lendelordose


deel van medische kaart
Nog steeds rugklachten. ??? effect (-)
Pijn straalt niet uit. Pijn alleen 's morgens bij opstaan, daarna minder.
(O): pijn t.p.v. L4/L5
Geen bewegingsbeperking, SIG: gb. linker been iets langer. Lendenlordose iets verstreken.
(E). Lumbargo bij lange jongeman.
(T). F.T. oefeningen.


deel van medische kaart
9.3.'92
Surmenage ???
???
geen voldoening in werk
1 ??? ZW
zwemmen
???


Hier in 1992 gaat het mis. De huisarts gaat in de richting van iets psychisch denken, en is daar niet meer van af te brengen. Hij gaat dat steeds meer benadrukken. Hij beïnvloed ook anderen om zo zijn mening er door te drukken.

deel van medische kaart

deel van medische kaart
deze week nog ZW
daarna 1 week 1/2 dagen
dan weer full time
"Eigen instelling" bij stellen


Hierboven is de huisarts definitief de weg kwijt.
Hij is ronduit onbeschoft en heeft kwaadwillende bedoelingen als hij schrijft dat ik mijn eigen instelling moet bijstellen.

Toendertijd wist ik nog niet dat het verkeerd uitpakt om bij een dokter humor te gebruiken. Ik had nooit gedacht dat ik dergelijke gezondheidsproblemen zou krijgen. Ik probeerde daarmee om te gaan, door onder andere humor te gebruiken. Toen het over mijn rug en de beweeglijkheid van mijn rug ging heb ik een keer bij deze dokter het woord "buikdanseres" genoemd als een soort van grap. Wanneer een dokter echter minachting voor mij heeft, dan kan hij zulke humor als een bevestiging van zijn ideeën zien en nog meer minachting voor mij krijgen.

deel van medische kaart

deel van medische kaart
22/7/'92
ZW al 4 maanden
Bedrijfsarts B11.
LAB g.b.
denkt aan iets lich.
RIAGG B10. klikt niet.
m.i. Psychosom.


deel van medische kaart

Toen mijn klachten niet vanzelf over gingen, verwees huisarts B2. mij naar het Riagg.
Ik had toen dus kunnen zeggen, dat ik eerst lichamelijk door een specialist onderzocht zou willen worden. Dat heb ik niet gedaan, omdat ik dacht dat de huisarts wel deskundig zou zijn, en omdat ik zelf dacht dat het misschien wel psychisch was, vanwege de onduidelijkheid en de vele klachten, en omdat ik geen minachting voor iemand heb, die psychische problemen heeft. Maar juist doordat ik zo'n instelling heb, word ik maar al te vaak op leugenachtige wijze beschreven als iemand, die niets wil weten van psychische dingen.

Ik denk, dat als ik wél geweigerd had, om mij door het Riagg psychisch te laten onderzoeken, dat mijn levensloop dan niet zo'n negatieve draai had gekregen.

Hij zei ook een keer tegen mij dat ik het zelf moest doen, en dat hij alleen de weg kon wijzen.

Op 5 augustus 1992 ging ik naar mijn huisarts, en heb verteld dat bij het psychisch onderzoek bij het Riagg, er nog geen psychische oorzaak voor mijn klachten te vinden was. Ik vertelde hem dat ik had uitgeprobeerd om iedere dag te fietsen, en dat toen ook iedere dag mijn klachten zoals hoofdpijn en duizeligheid flink toenamen.
Er was ook een uitslag van het bloedonderzoek. Mijn huisarts zei dat daar niets bijzonders op te zien was, en zei dat hij had gezegd dat hij dat ook niet verwachtte. Hij duwde toen een paar papieren ter plaatse door de papierversnipperaar. Hij zei tegen mij, dat het niet mogelijk was, dat ik hoofdpijn kreeg van lichamelijke inspanning, en dat de duizeligheid kwam door een gebrek aan conditie. Daarna stuurde hij mij vrij bot weg met de woorden: "Het ligt aan jezelf, succes er mee".
De woorden "Het ligt aan jezelf, succes er mee" is volgens mij letterlijk zo door hem gezegd. Ik heb dat de dag daarna in een schrift geschreven, en dat schrift heb ik nog steeds.
Dit is dat schrift (de foto is van 2010):
blauwe schrift

Hieronder staan de bladzijden uit mijn schrift (ingescand in 2017):

thumbnail thumbnail

Blijkbaar wilde mijn huisarts niet meer met mij te maken hebben, dus heb ik een zelfstandige arts gezocht: dokter T4..

Ik kon toen al een paar maanden mijn werk niet doen, en er was dus een groot risico, dat ik in de WAO terecht zou komen. Ik vraag mij af, wat die huisarts gedaan heeft, om dat te voorkomen.

Bij het opvragen van mijn dossier bleek dat hij dat laatste gesprek heeft samengevat met één woord: "apatisch".
Het handschrift lijkt anders. Ik weet niet helemaal zeker of hij dit zelf heeft opgeschreven. De vorm van de letters komt wel redelijk overeen met zijn handschrift.
De datum voor de kantlijn is wel duidelijk in zijn handschrift.
verslag van huisarts B2.

Achteraf blijkt hij niet de uitslag van het onderzoek te hebben weggegooid. Hieronder de uitslag van het bloedonderzoek:

thumbnail
Stichting Streekziekenhuis W. LABORATORIUM UITSLAGEN

PATIENT : D.
DAGRAPPORT HUISARTS
RAPPORTAGE DATUM :23-Jul-92
AANVRAGER: B2.
PAT. NR. : ###
BLOEDGROEP:

DATUM 22.07
TIJD 14:42
LABNR 227060

BEPALING         RESULTAAT EENHEID REF.WAARDEN
-----------------HAEMATOLOGIE-----------------
Haemoglobine     9.3       mmol/l  8.7 - 10.5
Haematocriet     0.42      l/l     0.41 - 0.50
DIFF.
   eo's          3         %       2 - 4
   baso's        1         %       0 - 1
   segmenten     55        %       50 - 75
   lymfo's       36      * %       20 - 35
   mono's        5         %       5 - 10
Bezinking        2         mm/uur  0 - 10
Monotest neg
-----------------KLINISCHE CHEMIE-------------
Kreatinine       69      * umol/l  70 - 125
Urinezuur        0.22      mmol/l  0.16 - 0.47
Glucose          4.4       mmol/l  3.6 - 5.7
ASAT (SGOT)      6         u/l     0 - 35
ALAT (SGPT)      12        u/l     0 - 37
LD (LDH)         158       u/l     0 - 275
Alk. fosfat.     53        u/l     0 - 90
j-GT             20        u/l     8 - 36
Cholesterol      5.6       mmul/l  2.6 - 6.0


TSH 1,7


De cursieve tekst hierboven (TSH 1,7), heeft huisarts B2. op het formulier van het bloedonderzoek er bij geschreven. Dat betreft een uitslag van een bloedonderzoek van de werking van de schildklier.

Na augustus 1992 ben ik niet meer naar deze huisarts gegaan, en ben op een gegeven moment naar zijn collega in dezelfde praktijk gegaan: huisarts G6..

In 1992 heeft huisarts B2. blijkbaar contact gehad met keuringsarts R5.. Dat blijkt uit een brief van keuringsarts R5. in 2010.
Het gedrag van huisarts B2. blijkt daarmee nog veel kwalijker te zijn dan ik dacht.
Ik was nog niet door specialist in het ziekenhuis onderzocht voor mijn lichamelijk klachten. Huisarts B2. nam mijn klachten niet serieus, hij heeft het Riagg proberen te beïnvloeden dat er een psychische behandeling nodig zou zijn, en hij heeft naar de keuringsarts de indruk gewekt dat ik al lichamelijk was onderzocht en dat er niets zou zijn gevonden.

1993

Ruim een jaar later is huisarts B2. gaan werken als 'Adviserend Geneeskundige', en ik dacht dat het voor een verzekeringsmaatschappij was. Alle inwoners van mijn woonplaats ontvingen de volgende brief:

thumbnail
B2.
huisarts
A.

28 december 1993

Beste inwoners van A. en N.,

Graag wil ik u persoonlijk informeren omtrent mijn verlaten van A. als huisarts.

Na 15 jaar huisarts te zijn geweest in A., heb ik een nieuwe functie aangeboden gekregen als Adviserend Geneeskundige te Utrecht.

Hoewel ik met veel genoegen huisarts ben geweest en deze functie nog jaren had kunnen uitoefenen, is dit voor mij wel zo'n nieuwe uitdaging, dat ik deze functie per 14 februari 1994 heb aanvaard.

De veranderingen in de praktijk zullen voor u zo klein mogelijk gehouden worden.
In de laatste week van januari stop ik met mijn spreekuren en vanaf februari is er een waarnemer: dokter L.. Dokter L. is al enige jaren huisarts en woont in V..

De sollicitatie procedure voor een opvolger is zojuist gestart en ik hoop u in april of in mei te kunnen mededelen wie mijn definitieve opvolger wordt.

Begin februari hoop ik tijdene een receptie van u afscheid te kunnen nemen. Nader bericht hierover volgt nog.

Rest mij u allen een goede jaarwisseling en een gelukkig en gezond 1994 toe te wensen.

Met vriendelijke groet,
B2..


Huisarts B2. maakte op mij soms geen evenwichtige indruk, en de dingen die hij in mijn dossier schreef geeft de indruk dat hij zijn werk niet meer aan kon.
In de bovenstaande brief probeert hij te doen alsof hij zijn werk nog jaren had kunnen uitoefenen. Daar twijfel ik aan.
Dat hij op mij soms geen evenwichtige indruk maakte is niet omdat hij gehaast of zenuwachtig was, maar wel omdat hij niet meer in staat was om een normaal dokter-patiënt gesprek met mij te voeren. Hij was erg ongenuanceerd en volledig gefixeerd om mijn klachten als iets psychisch te bestempelen. Dokters die zo sterk doordraven in hun eigen verkeerde gedachten hebben vaak zelf psychische problemen.
Het schijnt dat hij 47 jaar was toen hij stopte als huisarts.

1995

Toen ik in 1995 bij bedrijfsarts B11. zei dat huisarts B2. gelukkig was gestopt als huisarts, toen vond bedrijfsarts B11. opeens dat mijn klachten psychisch waren, terwijl hij dat daarvoor niet vond.


2006

In 2006 wilde ik een brief sturen. Op 1 november 2006 belde ik op, maar toen kreeg ik een antwoordapparaat.
Op 7 december 2006 had ik de brief klaar, maar eerst belde ik nog eens. Ik kreeg hem niet zelf aan de telefoon, maar een mevrouw. Ik vroeg of ik een brief naar hem kon sturen naar dat adres. Dat kon, en het was inderdaad dat adres.
Daarop stuurde ik onderstaande brief:

thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail
Aan: dhr. B2.


Datum: 7 december 2006

Geachte dokter B2.,

Op mijn website maak ik mijn UWV-dossier en mijn medisch-dossier openbaar. Aangezien ik in 1992 met mijn klachten het eerst naar u toe ging, staat dat er ook bij. De pagina over u, zoals die op dit moment is, heb ik als bijlage toegevoegd.

Met deze brief laat ik u weten dat ik later uw volledige naam daarbij zal vermelden.

Mijn website: www.dossierd.nl
Als u klikt op de link "WAO- en Medisch-Dossier van D.", dan staat u in het overzicht bovenaan als "Huisarts B2.".

met vriendelijke groet,
D.


Op die brief kreeg ik geen reactie.

2017

In 2017 maakte ik een bladzijde met een samenvatting over huisarts B2.

Op 14 augustus 2017 schreef ik een brief om huisarts B2. te confronteren mijn zijn gedrag in 1992.
Ik weet niet hoe oud de voormalig huisarts is, en ik weet niet of hij nog op hetzelfde adres woont, en ik heb niet vooraf gebeld.
Mijn bedoeling was om de brief op een voorzichtige manier te schrijven, terwijl ik hem toch onomwonden confronteer met zijn daden.

thumbnail thumbnail
Aan: dhr. B2.

Datum: 14 augustus 2017

Geachte dokter B2.,

In 2006 schreef ik u in een brief, d.d. 7 december 2006, dat ik u op mijn website noem.

Met deze brief laat ik u weten dat ik nu een samenvatting heb toegevoegd. Die samenvatting staat op ### en geef ik hieronder weer:

Samenvatting huisarts B2.

Huisarts B2. was tot 1993 huisarts in Arnemuiden. Hij was de eerste huisarts waar ik naar toe ging, toen ik in 1992 mijn werk niet meer kon doen.

In 1991 werd ik naar fysiotherapie verwezen voor rugklachten. In 1992 kon ik mijn werk niet meer doen. Mijn klachten waren voornamelijk hoofdpijn, rugpijn, vermoeidheid en duizeligheid.
Dat was achteraf het directe gevolg van verkeerde fysiotherapie-oefeningen die erg belastend voor mijn nek waren. Dat de oorzaak mijn nekklachten waren bleek echter pas in de loop van 1992 en werd vastgesteld in 1993 door de eerste specialist in het ziekenhuis die mij onderzocht.
Huisarts B2. gaat in de richting van iets psychisch denken. Hij gedraagt zich onprofessioneel. Hij heeft minachting voor mij en neemt mijn klachten niet serieus. Hij schrijft onder andere op "eigen instelling bijstellen".

Hij verwijst mij naar het Riagg om te onderzoeken of mijn lichamelijke klachten een psychische oorzaak hebben. Ik weet niet of dat per brief of via de telefoon is gegaan, dat heb ik nooit kunnen achterhalen. Volgens het Riagg vraagt hij niet alleen om een onderzoek, maar heeft hij aangegeven dat de bedoeling is dat het Riagg een psychische diagnose stelt en een behandeling nodig zou zijn.

Op 5 augustus 1992 gaat het pas echt mis.
Ik kom met een duidelijk verhaal. Ik vertel dat het onderzoek door het Riagg niets oplevert en dat lichamelijke inspanning (zoals iedere dag fietsen) mijn klachten verergert.
Huisarts B2. wil daar niets van weten, hij blijft geobsedeerd om mijn klachten niet serieus te nemen en het als iets psychisch te bestempelen.
Hij stuurde mij vrij bot weg met de woorden: "Het ligt aan jezelf, succes er mee".
Dat vind ik zeer onprofessioneel. Naar mijn mening is dit het belangrijkste punt waar hij ernstig tekort geschoten is.
Later lees ik dat het gesprek op de medische kaart is samengevat met slechts één woord: "apatisch".
Ik ben daarna niet meer naar deze huisarts geweest.

In 2010 blijkt dat huisarts B2. ook contact heeft gehad met keuringsarts R5. van het UWV (toen "het Gak"). Daarbij heeft huisarts B2. de indruk gewekt dat ik al in het ziekenhuis door specialisten was onderzocht en dat er niets zou zijn gevonden. De keuringsarts heeft dat weer doorgegeven aan het Riagg, die vervolgens dat weer als aanleiding zagen om een soort van psychische diagnose te stellen.

Als iemand van hen aan mij zou hebben gevraagd welke specialist mij onderzocht heeft of om een kopie van de brief van de specialist, dan had ik kunnen vertellen dat ik nog niet in het ziekenhuis was onderzocht. Dat heeft echter niemand aan mij gevraagd.

In 1993 stopte huisarts B2. met zijn werk als huisarts.

Ik weet niet of huisarts B2. de bedoeling had om mijn leven te ruïneren, maar áls dat zijn bedoeling was dan is dat hem gelukt.
Hij heeft zich naar mij toe onprofessioneel gedragen, en mij onheus bejegend.
Hij had een flinke minachting voor mij, en heeft met kwaadwillende bedoelingen anderen beïnvloed.
Ik was toen 26 jaar oud, en ik kon mijn werk niet meer doen. Hij had dus kunnen weten dat zijn handelen van invloed zou kunnen zijn op de rest van mijn leven.
Zijn handelen heeft mijn leven een zeer negatieve wending gegeven, met name omdat hij anderen beïnvloed heeft. Tot op de dag van vandaag (ik schrijf dit in 2017) heb ik daar zeer veel nadeel van.

In de volledige bladzijde over huisarts B2. staat het hele verhaal met de ingescande medische kaart en meer onderbouwing.


D.


Op mijn brief kreeg ik geen reactie. Daar leid ik uit af dat huisarts B2. nog steeds achter zijn handelen staat, en dat niet terug neemt.

Op 19 oktober 2017 belde ik naar een telefoonnummer dat misschien met de gepensioneerde huisarts B2. te maken heeft. Hij nam zelf de telefoon op.
Hij zei dat hij als huisarts geprobeerd heeft goed te doen en hij herkende zich niet zoals ik hem beschreef.
Hij vertelde dat ik de eerste patiënt ben met zo iets over hem.
Na ongeveer 10 minuten vertelde hij dat hij nog meer te doen heeft en wenste mij heel veel sterkte en verbrak de verbinding.
Vanaf 1992 tot nu toe heb ik te maken met wat hij gestart heeft. Van 1992 tot 2017 zijn dat 13149000 minuten, terwijl hij al na 10 minuten de telefoon neerlegt.

Laatste wijziging van deze bladzijde: december 2017.