Psychiater S10.

1999

Allereerst wil ik benadrukken, dat de psychiater geen rapport geschreven heeft. Ik geef verderop wel zijn eigen aantekeningen weer, maar daar kan hij niet medisch verantwoordelijk voor gesteld worden. Het zegt echter wel iets over zijn denkwijze.

Eerst sprak ik met de assistente. Zij schreef het volgende verslag:


25/01/99
Al jarenlang rugklachten, er zou iets niet goed zijn met z'n wervelkolom, maar dat kan z'n klachten niet verklaren.
Denkt, doordat hij doorgewerkt heeft, dat doordoor z'n nek overbelast is, en heeft hij dus steeds, vaak op wisselende plaatsen, pijn.
Sinds febr. '97 werkt hij niet meer (computerprogrammeur) en kan ook het huishouden niet meer doen.
Is weer bij zijn moeder gaan wonen, heeft daar wel een eigen huiskamer.
De dag staat in het teken van zijn pijn. Ligt vaak op bed, komt er soms 1 à 2 uurtjes uit.
Heeft geen vrienden meer, krijgt nog wel familiebezoek.
Heeft geen relatie.
Is veel met zijn klachten bezig. Heeft eigen verhaal geschreven (in neurologische status).
Stemming is afhankelijk van de pijn, evenals het slapen.
Houding is erg stijf/gespannen, kijkt je met grote ogen aan. = starende blik.


De opmerking "= starende blik" is door de psychiater bij het verslag van de assistente/verpleegkundige erbij geschreven. Er is namenlijk een psychiatrische aandoening waar de term "starende blik" bij genoemd wordt.

Voordat ik het gesprek met de psychiater had, heb ik de pastor van het ziekenhuis opgezocht. Ik vertelde dat ik eerder door een psychiater (psychiater E. in 1994) was onderzocht, wat nogal negatieve gevolgen had. Volgens de pastor waren er geen problemen met de psychiaters van het ziekenhuis. Ik vroeg of de pastor misschien mee wilde gaan, om bij het gesprek aanwezig te zijn, maar dat wilde hij niet doen.

Het gesprek met de psychiater duurde ongeveer drie kwartier. Hij kwam nogal slaperig over, en keek mij niet zo veel aan, hij was ook druk bezig met van alles op te schrijven. Hij had het raam voor een deel openstaan, maar gelukkig had ik mijn jas aangehouden.


I. Ziekenhuis B.
Anamnese

02/02/99
Opgenomen bij dr. R. -> nog weinig gehoord.
-> Is 2 jaar thuis / is bezig te voorkomen dat hij meer last krijgt; heeft eigen tuinstoel "gemaakt, zoals het moet zijn" -> heeft 1 jaar geduurd. Als hij daarin zit, krijgt hij geen rug/nek verkrampingen.
Heeft in de auto ook een aangepaste stoel, zit naast de bestuurder (meestal moeder, soms zus).
->Mensen komen naar hem toe, hij komt niet meer onder de mensen.

Op 6e jaar al bij kinderarts, o.a. wegens nekklachten.
In '91 begonnen de problemen => via ostheopaath kon hij een aantal jaren nog 1/2 dagen blijven werken. En ook nog zwemmen!
=>fysiotherapeut; ook bij 't R. geweest M. 1992 -> uitgebreid onderzocht. Dachten dat het toch somatisch was. Ook testen gedaan. -> dossier dr. R..
Is bij chiropractor geweest. rheumatoloog geweest -> volgens deze specialist zou het een draai in de wk zijn -> niet naar revalidatie geweest, wat de rheumatoloog had aangeraden.

O. Helder goed georiënteerd. Vlakke affectie. Sterk rationeel. Vriendelijk.

In '90 wel positieve gevoelens voor een (verlegen) meisje -> ging verhuizen. Hij nam geen initiatieven (de klachten begonnen toen ook niet!).
-> Invloed klachten: kan niet meer fietsen. 't Is niet dramatisch, het is wel een gevecht.
Invloed klachten->op de stemming: pijn maakt dat uit; bij veel pijn wordt hij onverschillig t.o.v. het leven, geen actieve gedachtes in richting suïcide.

Heeft met coll. G. gesproken over pijn; vlgs hem moet hij preventiever met de medicatie omgaan.
Med: Indomethacine
evt. Tramadol
Wel eens laag pijnniveau, dan wel spierstrekkingen -> alleen de nek/rug.
Slapen: zomers meestal goed, 's winters minder goed.
Eetlust: goed.
Stemming: 's ochtends fysiek op z'n best -> wil dan wel eens te veel doen. Naar 't einde v/d dag toe steeds slechter. Soms huilen als hij zich erg beroerd voelt.
Dromen: Zelden (5x/jaar)
Alcohol: zo goed als niet
Rookt: niet
Drugs: (-)
- Geen hallucinaties
- Geen waansystemen
- Maakt zich bijna nooit kwaad, alleen als hij erg veel pijn heeft. Sluit zich voor emoties af.

Noemt zich geen invalide (heeft geen karretjes), maar hij is eraan gewend.
Is niet opstandig, omdat het z'n gezondheid benadeeld. Heeft zich er bij neergelegd. Geleerd met eenvoudige dingen blij te zijn!
- Gelooft wel, maar heeft niet 't gevoel dat God dit op z'n weg heeft gelegd!

Overwegingen: Lang bestaande klachten, waarvoor meerdere somatische specialisten, qua ernst, geen anatomisch/fysiologisch substraat kunnen vinden.

Qua persoonlijkheid valt de vlakke stemming met matig modulerend affect op en de sterke "β-opstelling" = rationeel met weinig/geen gevoelsargumentatie.

Lijkt uiterlijk in alles (jarenlange, obstruerende pijnklachten, geen relaties, alleen bij moeder, dus vrij sociaal geïsoleerd) te berusten -> sterke opkropping/tension head and shouldersache?

Qua DSM IV lijken de factoren aanwezig te zijn voor een pijnstoornis met psychische factoren (307.80), chronisch.

Mogelijk verwijzen naar een multidisciplinair pijnbestrijdingscentrum. Er is mijnerzijds twijfel of patiënt in bovenstaande verklaring gelooft.


Het bovenstaande verslag is doorspekt met allerlei rare opmerkingen, en geeft een verkeerd beeld van het gesprek. Zelfs het citaat wat ik gezegd zou hebben, heb ik niet gezegd.

Wat ik niet begrijp, is het uitroepen achter de zin: "Geleerd met eenvoudige dingen blij te zijn!". Zoiets heb ik inderdaad gezegd, en ik vermoed dat het uitroepteken erachter staat, om het in de richting van iets psychisch te duwen. Maar ik heb geen idee op welke manier.


Later vroeg ik inzage:


Aan: I.
t.a.v. de directie

27 juli 1999

bijlage: kopie paspoort, patiëntenplaatje

betreft: inzage (afschrift)

Geachte mevrouw, heer,

Hierbij wil ik gebruik maken van het inzagerecht.

Graag zou ik een kopie willen ontvangen van mijn dossier, van de afdeling PAAZ.

De kosten die daaraan verbonden zijn, zal ik vergoeden.

Toelichting:
Begin van dit jaar ben ik onderzocht in uw ziekenhuis, maar het rapport van de afdeling PAAZ lijkt zoek. Daarnaast is het mogelijk dat ik een extra gesprek met psychiater S. aan zou kunnen vragen, omdat tijdens het gesprek mijn pijnstiller uitgewerkt raakte, waardoor ik aan het einde van het gesprek niet zo fit en ontspannen was.

Op 25 (of 26) januari 1999 had ik een gesprek met de assistente/psychiatrisch verpleegkundige, en op 2 februari 1999 had ik om 11:00 een gesprek met psychiater S..

Met vriendelijke groet,
D.



2000


Aan: I.
afdeling PAAZ
t.a.v. dhr. S., psychiater

18 januari 2000

Weledelgeleerde heer S.,

Met mijn brief van 27 juli 1999 had ik een copie van mijn dossier gevraagd. U stond dat niet zondermeer toe, en wilde dan ook een gesprek met mij. Dat lijkt mij uw goed recht, omdat ik al aangegeven had, dat tijdens het gesprek mijn pijnstiller uitgewerkt raakte.

Helaas ben ik niet goed meer in staat om een uur lang een gesprek te voeren, en het zou nu onverantwoord zijn om de reis naar B. te maken.

Ik stel voor om deze brief aan het dossier toe te voegen, en mocht ik in een later wel naar u toe kunnen komen, dan neem ik alsnog contact met u op, als ik dat nog nodig vind.

Mijn oprechte excuses dat het op deze wijze gaat, maar ik zie geen andere oplossing.

Met vriendelijke groet,
D.



2002


Aan: I. Ziekenhuis
t.a.v. de directie

28 februari 2002
betreft: inzage (verzoek voor kopie)
bijlage: kopie identiteitskaart / patiëntenplaatje

Geachte mevrouw, heer,

Hierbij wil ik gebruik maken van het inzagerecht. Mijn verzoek is tweeledig:

1. Graag zou ik een kopie willen ontvangen van mijn dossier, van de afdeling PAAZ.
In 1999 heeft psychiater S. met mij gesproken. Ik heb reeds eerder een verzoek voor inzage gedaan, maar psychiater S. wilde eerst met mij spreken. Een afspraak daarvoor heb ik tot tweemaal toe af moeten zeggen, vanwege mijn gezondheidsproblemen. Omdat ik het nog steeds niet verantwoord vind om de reis naar B. te maken, wil ik nu zondermeer een kopie van mijn dossier.

2. Graag zou ik kopieën willen ontvangen van de röntgenfoto's en de M.R.I.-scans, die in 1999 zijn gemaakt in opdracht van neuroloog mevr. dr. R.. Omdat ik niet naar B. kan komen, zou ik die ook graag per post willen ontvangen.

Ik weet dat er kosten aan zijn verbonden, en die zal ik ruimschoots vergoeden.

Met vriendelijke groet,
D.



A. Ziekenhuis

de heer D.

Afdeling Zorgadministratie
Contactpersoon O.
Ons kenmerk f&c/za/kvo/2429/42
Uw brief van 4 maart 2002
Datum 12 maart 2002
Onderwerp medische gegevens

Geachte heer D.,

Hiermee bevestig ik de ontvangst van uw schrijven d.d. 04-03-02 , inzake het verzoek tot het verstrekken van medische gegevens van het specialisme psychiatrie + röntgenfoto's van 1999.

Uw verzoek is in behandeling genomen. De afhandeling laat echter op zich wachten daar dr. S. tot 21 maart afwezig is.

Voor het verkrijgen van de röntgenfoto's het volgende:
» U kunt de foto's persoonlijk afhalen op de afdeling Röntgen
» Zo niet, dan is een machtiging nodig van de aanvrager + kopie legitimatiebewijs van de aanvrager en genoemde gemachtigde.
» Een rechtsgeldig Iegitimatiebewijs: is een paspoort of identiteitskaart.
» De kosten voor een kopie van een foto bedragen € 4,50 per stuk. Voor u wordt dit 8 x € 4,50 = € 36,00. Dit bedrag moet vooraf betaald worden. De wijze waarop dit plaats vindt, wordt nader toegelicht bij melding aan de balie van de Röntgenafdeling.

Ik hoop u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet,
Financiën en Control - Zorgadministratie
O.
Medew. Zorgadministratie


Tot slot wil ik nogmaals benadrukken, dat de psychiater geen rapport geschreven heeft. Ik heb wel zijn eigen aantekeningen weergegeven, maar daar kan hij niet medisch verantwoordelijk voor gesteld worden. Het zegt echter wel iets over zijn denkwijze.

Laatste wijziging van deze bladzijde: november 2002