hoger beroep

Hierna noem ik keuringsarts L6. ook wel L.. Dit moet ik later nog eens corrigeren.

2002

De klachtprocedure tegen keuringsarts L6., had ik bij het Regionaal Medisch Tuchtcollege verloren. Daarom ging ik in hoger beroep.

Allereerst stuurde ik (alweer) een brief naar reumatoloog S8., voor wat extra duidelijkheid.

Onderstaande brief van het Centraal Tuchtcollege geeft aan, tot wanneer ik mijn beroepschrift kan insturen:

thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
Voor de Gezondheidszorg

's-Gravenhage, 6 augustus 2002

Onderwerp : D./L6.
Bijlagen :
Uw ref. :
Onze ref. : 2002/159

Dhr D.

Geachte heer D.,

Hierbij bericht ik u de ontvangst van het door u ingediende beroepschrift tegen de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege te Den Haag van 9 april 2002, ingekomen bij genoemd college op 3 juli 2002.

U wordt in de gelegenheid gesteld tot het indienen van aanvullende gronden in beroep (in 2-voud) tot 4 september 2002.

Hoogachtend,
namens de secretaris,
###,
Secretariaatsmedewerker


Hieronder staat mijn beroepschrift:

thumbnail thumbnail thumbnail

Aan: Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
t.a.v. de secretaris
's-Gravenhage

(aangetekend)

22 augustus 2002
betreft : beroepschrift (aanvullende gronden)
uw kenmerk : 2002/159
onderwerp : D./L6.

Geachte mevrouw, heer,

Als vervolg op mijn voorlopig beroepschrift van 1 juli 2002, wil ik hierbij de gronden aangeven waarom ik in hoger beroep ga.

De kern van mijn klacht is dat verzekeringsarts L6. het rapport van reumatoloog S8., naar mijn mening, verkeerd heeft geïnterpreteerd. Dat probeer ik duidelijker te omschrijven, en beter te onderbouwen. Daarnaast wil ik bezwaar maken tegen de wijze waarop dokter L6. het verweer voert. Hij komt met een groot aantal beweringen, die volgens mij onzorgvuldig danwel zeer subjectief zijn.

Allereerst de essentie van mijn klacht:

1)   Volgens zijn handgeschreven verslag van 21 mei 1997 beweert verzekeringsarts L6. dat het volgens reumatoloog S8. functioneel (in de betekenis van psychisch) zou zijn. Dat is de essentie en beginpunt van mijn klacht. Ook in de gesprekken heeft dokter L6. meermalen gezegd, dat mijn klachten volgens reumatoloog S8. psychisch bepaald zouden zijn.
Naar mijn mening kan er geen twijfel over bestaan, dat reumatoloog S8. niet op psychische klachten en/of oorzaken duidde, terwijl verzekeringsarts L6. beweert dat de reumatoloog wel psychische klachten en/of oorzaken bedoeld.

2)   In zijn brief van 16 augustus 2001 schrijft dokter L6., dat de toevoeging over de term mechanisch-functionele stoornis met "niet psychisch" hem enigszins verraste. Desondanks is, naar mijn mening, zijn nieuwe interpretatie van de brieven van reumatoloog S8. ook onjuist. Hij stelt dat de reumatoloog geen somatische onderbouwing voor zijn diagnose zou geven, en trekt daaruit de conclusie dat uit de brieven van de reumatoloog zou blijken, dat er een psychische oorzaak moet zijn:

In zijn brief van 16 augustus 2001 schrijft dokter L6. op het tweede blad:
• "Een slechte houding en spierpijn kan hooguit tot een tijdelijke uitval leiden..."
• "Daarnaast staat de term functionele stoornis zonder somatische onderbouwing m.i. nog steeds voor lichamelijke klachten waardoor er storingen optreden in het functioneren met een psychische component."

In zijn brief van 17 december 2001 schrijft dokter L6. bij punt 2.2:
• "... dat indien er over mechanische functionele klachten wordt gesproken kennelijk zonder somatische onderbouw kennelijk iets anders moet spelen...".

Naar mijn mening geeft reumatoloog S8. wel degelijk de (mechanische) oorzaken aan, en noemt hij als oorzaak de scoliose, scheefstand en verstreken/versterkte thoracale kyfose.

Daar kan ik aan toevoegen, dat ik zelf denk, dat de oorzaak voor de scoliose en scheefstand mogelijk zijn ontstaan tijdens een val op 4-jarige leeftijd, of misschien ben ik ermee geboren. Ik acht het zelfs mogelijk dat de problemen hogerop in mijn wervelkolom het gevolg zijn van de scheefstand onderin mijn rug, omdat ik merk hoe duidelijk het invloed op elkaar heeft.

Het woord "houding" is op verschillende manier uit te leggen. Blijkbaar vat verzekeringsarts L6. de 'houdingsproblematiek' op alsof ik alleen maar een andere houding zou hoeven aan te nemen, en spieroefeningen zou hoeven te doen. Dat lijkt mij echter niet de strekking van het rapport van reumatoloog S8.. Reumatoloog S. schrijft dat eventueel revalidatie-behandeling geïndiceerd is, als oefeningen en manuele therapie onvoldoende baat geven.
Overigens heb ik in 1991/1992 oefeningen voor mijn onderrug gedaan, maar die zijn zeer nadelig geweest voor mijn nek en mijn bovenrug.
Dokter L6. gaat echter voorbij aan de voorgeschiedenis van mijn klachten. De beweringen die dokter L6. doet over de oorzaak, het in stand blijven, de gevolgen, en de juiste behandeling zijn niet juist. Hij heeft dat niet aan mij gevraagd, hij heeft mij niet onderzocht, en hij heeft geen contact met mijn huisarts opgenomen.

3)   In zijn brief van 16 augustus 2001 schrijft dokter L6. op de derde bladzijde: "Collega S. stelt geen diagnose...". Die bewering is vanzelfsprekend onjuist. In zijn brief van 17 december 2001 schrijft hij: "Natuurlijk is er uitgegaan van een diagnose...", maar het blijft onduidelijk of hij daarmee de diagnose van reumatoloog S8. bedoelt.

4)   In de brief van 16 augustus 2001 staat: "...er somatisch niets is wat de mate van de klachten kan verklaren en dat dit inderdaad door de behandelaars wordt bevestigd, ook door de reumatoloog". De reumatoloog bevestigt dat echter niet in zijn rapport.

Het valt mij op, dat met name de brief van 17 december 2001 van dokter L6. over zijn uiteindelijke conclusie gaat, terwijl mijn klacht voornamelijk gaat over zijn interpretatie van het rapport van reumatoloog S8.. Desondanks wil ik toch een aantal andere problemen opsommen, waarbij dokter L6., naar mijn mening, onzorgvuldig is.

5)   Naar mijn mening heeft dokter L6. feitelijk geen medische keuring uitgevoerd. Ook al betreft het hier een juridische onderdeel, hij dient als medicus toch de zorgvuldigheid in acht te nemen.
Hij heeft nergens informatie opgevraagd, hij heeft mij niet lichamelijk onderzocht, hij heeft alleen maar gesteld dat mijn arbeidsongeschiktheidspercentage niet verandert.
In mijn brief van 2 juni 2001 heb ik bij punt "2c" mijn bezwaren geuit, dat zo stellig onderstreept staat dat de klasse niet veranderd zou zijn. In zijn reactie schrijft dokter L6. dat hij dat zo benadrukt heeft, omdat de arbeidsongeschiktheidsklasse niet meer automatisch 80/100% zou worden. Dat lijkt mij een onrechtvaardige redenatie, aangezien hij had moeten bepalen wat het percentage dan wel was, terwijl hij nu alleen maar stelt dat het niet verandert.

6)   Dokter L6. stelt dat vaststelling van beperkingen op grond van een psychische aandoening niet mogelijk is. Hij heeft mij echter niet gevraagd om mij opnieuw te laten onderzoeken. Hij heeft gesteld dat ik niet van een psychische oorzaak wil weten, en dat gebruikt hij vervolgens om te beweren dat een wijziging van het percentage op psychische gronden niet mogelijk is.
Dit heb ik al genoemd bij punt "1" van mijn brief d.d. 2 juni 2001, en ik wil nogmaals benadrukken, dat dokter L6. mijn percentage diende te bepalen, ongeacht mijn mening. Overigens heb ik mij meer dan eens psychisch laten onderzoeken.

7)   Er is wat onduidelijkheid ontstaan over de genoemde psycholoog en psychiater. Dat wil ik met het volgende overzicht wegnemen:
In 1992 werd ik onderzocht door het R.. Omdat na vele gesprekken geen psychische oorzaak vastgesteld kon worden, heb ik psychologische testen gedaan bij drs. K7., psycholoog van het R.. Het enige wat uit de testen bleek, was een verhoogde score op de dimensie somatisatiestoornis. De reden daarvoor is, dat ik positief heb geantwoord op meerdere vragen over lichamelijke klachten. Uit de testen bleek geen psychologisch of psychiatrisch profiel.
In 1993 werd ik onderzocht door reumatoloog S8., op verwijzing van mijn huisarts.
In 1994 heeft psychiater drs. E. de rechtbank in een beroepszaak geadviseerd. Daarbij gaat de psychiater geheel voorbij aan het rapport van reumatoloog S8.. In 2001 heeft de psychiater dan ook zijn mening bijgesteld, toen hij nogmaals het rapport van de reumatoloog doornam.

8)   Voor de volledigheid kan ik melden, dat de Centrale Raad van Beroep, de beslissing van dokter L6. uit 1997 ongedaan heeft gemaakt, op juridische gronden.
Verder heb ik niet gevraagd om een urenbeperking. Ik heb steeds al het mogelijke gedaan om zoveel mogelijk te werken, ongeacht of het G. mijn percentage te hoog of te laag inschatte.

Kort samengevat is mijn klacht dat dokter L6. het rapport van reumatoloog S8. verkeerd heeft geïnterpreteerd door te stellen dat het volgens de reumatoloog functioneel (in de betekenis van psychisch) zou zijn, dat de specialist geen diagnose zou hebben gesteld, en door tijdens deze procedure opnieuw het rapport van reumatoloog S8. onjuist te interpreteren. Daarnaast is mijn klacht dat dokter L6. onzorgvuldig is, door een groot aantal beweringen te doen, die onjuist danwel zeer subjectief zijn.
Mijn klacht gaat niet over de uiteindelijke conclusie van dokter L6., maar wel over onderdelen van zijn motivering.

Hoogachtend,
D.


Hieronder staat de ontvangstbevestiging.

thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
voor de Gezondheidszorg

s-Gravenhage, 27 augustus 2002

Onderwerp : D./L6.
Bijlagen :
Uw ref. :
Onze ref. :2002/159

Dhr D.

Geachte heer D.,

Hierbij bericht ik u de ontvangst van de aanvullende gronden in beroep, d.d. 27 augustus 2002, in bovengenoemde zaak.

Hoogachtend,
Namens de secretaris,
###
secretariaatsmedewerkster


Vervolgens ontving ik het verweerschrift. Hieronder staat eerst de begeleidende brief van het Tuchtcollege.

thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
Voor de Gezondheidszorg

's-Gravenhage, 30 september 2002

Onderwerp : D./L6.
Bijlagen :
Uw ref. :
Onze ref. : 2002/159

Dhr D.

Geachte heer D.,

Bijgesloten doe ik u toekomen het verweerschrift in beroep van dhr L6., d.d. 26 september 2002, in bovengenoemde zaak.

Hoogachtend,
Namens de secretaris,

###,
secretariaatsmedewerkster


thumbnail

L6.
P.a. UWV G.
Amsterdam

Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
's-Gravenhage

Betreft: verweerschrift
Zaak: D./ L6.
uw ref.: 2002/159
onze ref.:41438
gemachtigde: mr. B.
Datum: 25 september 2002

Geacht college,

Aan de orde is het door de heer D. ingestelde hoger beroep tegen de beslissing van het Regionaal Medisch Tuchtcollege te 's-Gravenhage van 9 april 2002 waarbij de klacht van de heer D. tegen de heer L6., verzekeringsarts, werd afgewezen.

De heer L6., hierna ook te noemen: verweerder, kan zich geheel vinden in de nu bestreden beslissing.
Het college dat in eerste instantie heeft geoordeeld heeft terecht vermeld dat ten aanzien van de klacht - die door het college werd omschreven als: heeft de arts de patiënt naar behoren onderzocht en daarover naar behoren gerapporteerd ? - geen aanwijzingen gevonden waren in het dossier dat onderzoek en rapportage niet naar behoren waren.

Verweerder is van oordeel dat hetgeen klager in hoger beroep aanvoert in feite al eerder is aangevoerd; geen nieuwe stellingen zijn naar voren gekomen.

Verweerder volstaat er daarom mee het door hem bij verweerschrift en dupliek gestelde te handhaven.
Verweerder verzoekt uw college, waar hem naar zijn mening tuchtrechtelijk noch anderszins een verwijt kan worden gemaakt, de beslissing van het Regionaal Medisch Tuchtcollege, al dan niet onder verbetering of aanvulling van gronden, te bevestigen.

B.
gemachtigde


De bovenstaande brief is het "verweerschrift". Vaak is er dan nog een "repliek" en een "dupliek", maar Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg schrijft mij niet dat ik een "repliek" kan indienen. Ik heb opgebeld of ik nog stukken mag toevoegen, en ik mag tot twee weken voor de zitting nog "stukken" (papieren) toevoegen.

thumbnail

Aan: Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
t.a.v. de secretaris
's-Gravenhage

(aangetekend)

25 oktober 2002
uw kenmerk : 2002/159
onderwerp : D./L6.
bijlagen:
  • brief aan reumatoloog S8., d.d. 2 juli 2002
  • reactie van reumatoloog S8., d.d. 22 juli 2002
  • brief aan reumatoloog S8., d.d. 23 augustus 2002,
    met ontvangstbevestiging

Geachte mevrouw, heer,

Hierbij wil ik mijn briefwisseling met reumatoloog S8. toevoegen.
Uit die stukken blijkt waarom ik dit nu pas toevoeg.
Reumatoloog S. heeft niet gereageerd op mijn brief van 23 augustus 2002.

Uit die briefwisseling blijkt dat het primair een somatisch probleem is. Ook al schrijft de reumatoloog over een idiopathische scoliose, daaruit kan niet de conclusie getrokken worden, dat de klachten of de oorzaak van psychische aard zijn, zoals verzekeringsarts L6., naar mijn mening, wel steeds beweerd.

Naar aanleiding van het verweerschrift van 25 september 2002, wil ik het volgende melden: Het Regionaal Medisch Tuchtcollege heeft aan de hand van de beweringen die dokter L6. doet, aangenomen dat zijn werkwijze een stuk zorgvuldiger was, dan het in werkelijkheid was. Dat is één van de dingen, die ik met mijn beroepschrift duidelijk heb willen maken.

Hoogachtend,
D.


thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
Voor de Gezondheidszorg

Onderwerp : D./L6.
Bijlagen :
Uw ref. :
Onze ref. : 2002/159

Uitnodiging verstuurd aan:
  Dhr D.
  Dhr L6.

's-Gravenhage, 24 oktober 2002

Dhr D.

Geachte heer D.,

Hierbij bericht ik dat de behandeling van bovengenoemde zaak is vastgesteld op donderdag 6 februari 2003 om 10.30 uur in het Paleis van Justitie aan de Prins Clauslaan 60, te 's-Gravenhage.

Voorts wijs ik u erop dat alle stukken, die met betrekking tot de zaak van belang zijn, tot uiterlijk 14 dagen vóór de zittingsdatum overgelegd dienen te worden.

In geval u zelf getuigen of deskundigen wilt meebrengen, dient u de namen, de woonplaats alsmede de functie, tijdig, d.w.z. ten minste een week vóór de terechtzitting, aan de secretaris van het Centraal College te berichten. Voor de goede orde maak ik u erop attent dat deze getuigen en/of deskundigen niet door het Centraal College ten behoeve van u worden opgeroepen, tenzij het Centraal College u anders heeft bericht.

De officiele uitnodiging zal u t.z.t. worden toegezonden.

Hoogachtend,
namens de secretaris,
###
secretariaatsmedewerkster


thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
Voor de Gezondheidszorg

's-Gravenhage, 30 oktober 2002

Onderwerp : D./L6.
Bijlagen :
Uw ref. :
Onze ref. : 2002/159

Dhr D.

Geachte heer D.,

Hierbij bevestig ik de ontvangst van uw brief met bijlagen van 25 oktober 2002, ingekomen op 28 oktober 2002 in bovengenoemde zaak.

Hoogachtend,
Namens de secretaris,
###
secretariaatsmedewerkster


Hieronder staat nog een reactie van de keuringsarts, met eerst de begeleidende brief van het Tuchtcollege.

thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
Voor de Gezondheidszorg

's-Gravenhage, 7 januari 2003

Onderwerp : D./L6.
Onze ref. : 2002/159

Dhr D.

Geachte heer D.,

Hierbij doe ik u toekomen een brief van mr B. d.d. 30 oktober 2002.

Hoogachtend,
Namens de secretaris,
###,
secretariaatsmedewerker


thumbnail

UWV
uitvoering werknemersverzekeringen
Algemeen Juridische Zaken

Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
Den Haag

Contactpersoon mr. B.
Ons kenmerk 41438
Datum 30 december 2002
Uw kenmerk 2002/159
uw brief van 30 oktober 2002

Betreft: D./L6.

Mijne heren,

Naar aanleiding van uw hierboven kort aangeduide brief met bijlagen deel ik u mede dat de aangeklaagde arts - mèt de reumatoloog - van oordeel is dat hier gesproken moet worden van verschil in semantiek.
Voor het overige wordt volstaan met de herhaling van het verzoek aan uw college de uitspraak van het Regionaal Medisch Tuchtcollege te bevestigen.
Ik verblijf,
hoogachtend
B.
gemachtigde


thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
Voor de Gezondheidszorg

's-Gravenhage, 9 januari 2003

Onderwerp : D./L6.
Onze ref. : 2002/159

Uitnodiging verstuurd aan:
Dhr D.
Dhr L6.

Dhr D.

UITNODIGING
ingevolge art. 22 juncto art. 8 Tuchtrechtbesluit BIG

Hierbij nodig ik u uit om te verschijnen ter terechtzitting van het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg op:

donderdag 6 februari 2003, om 10.30 uur, in het Paleis van Justitie, ### te 's-Gravenhage, om naar aanleiding van het beroep te worden gehoord.

In geval u getuigen of deskundigen wilt meebrengen, dient u hun namen tenminste één week vóór de zitting aan het Centraal Tuchtcollege te berichten.

Overeenkomstig art. 8, lid 1, Tuchtrechtbesluit BIG deel ik u mede dat de stukken, die betrekking hebben op opgemelde zaak op bovengenoemd adres ter inzage liggen. U wordt verzocht om, wanneer u inzage wenst, telefonisch een afspraak daartoe te maken met het secretariaat.

Indien u nog stukken wilt overleggen kunt u dit uiterlijk tot twee weken vóór de terechtzitting bij de secretaris doen.

Het Centraal Tuchtcollege zal zijn samengesteld als volgt: mr ###, voorzitter; mr ###, mr ###, leden-juristen; ###, Dr. ###, leden-beroepsgenoten; mr ###, secretaris.

Hoogachtend,
namens de secretaris
###,
secretariaatsmedewerker

Ingevolge de wet vindt de behandeling van de zaak in een openbare terechtzitting plaats. Het college kan evenwel om gewichtige redenen -op uw verzoek- bepalen dat de behandeling geheel of gedeeltelijk met gesloten deuren zal plaatsvinden.


thumbnail

Aan: Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
t.a.v. de secretaris
's-Gravenhage

13 januari 2003
onderwerp : D./L6.
uw ref. : 2002/159

Geachte mevrouw, heer,

De brief van gemachtigde B., d.d. 30 december 2002, noopt mij tot een korte reactie.

Het "verschil in semantiek" heeft reumatoloog S8. opgeschreven naar aanleiding van mijn vraag: "heeft u voor uw diagnose de somatische oorzaken aangegeven?". Die vraag was naar aanleiding van één van de beweringen van dokter L6..

Naar mijn mening bevestigt de vierde brief van reumatoloog S8. voor de vierde keer, dat dokter L6. er een onjuiste uitleg aan geeft.

Hoogachtend,
D.


thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
Voor de Gezondheidszorg

's-Gravenhage, 16 januari 2003

Onderwerp : D./L6.
Onze ref. : 2002/159

Dhr D.

Geachte heer D.,

Hierbij bevestig ik de ontvangst van uw brief d.d. 13 januari 2003.

Hoogachtend,
Namens de secretaris,
###
secretariaatsmedewerker


thumbnail

Aan: Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
t.a.v. de secretaris
's-Gravenhage

Per Fax: ###

20 januari 2003
onderwerp : D./L6.
uw ref. : 2002/159

Geachte mevrouw, heer,

Op de komende zitting op 6 februari zal ikzelf helaas niet aanwezig zijn, vanwege gezondheidsproblemen en de reisafstand/reistijd.

Mijn advocaat (met recht van substitutie) zal als gemachtigde mij vertegenwoordigen:
  mr. P.

P.S.: Naar ik aanneem, is het niet nodig om dit bericht per post na te zenden.

Hoogachtend,
D.


thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
Voor de Gezondheidszorg

's-Gravenhage, 23 januari 2003

Onderwerp : D./L6.
Onze ref. : 2002/159

Dhr D.

Geachte heer D.,

Hierbij bevestig ik de ontvangst van uw brief d.d. 20 januari 2003.

Hoogachtend,
Namens de secretaris,
###
secretariaatsmedewerkster


Op de zitting was ikzelf niet aanwezig, maar namens mij is mijn advocaat gegaan. Keuringsarts L6. was zelf niet aanwezig, en ook de jurist van de uitvoeringsinstelling was niet aanwezig.
Hieronder volgt de pleitnota, die mijn advocaat heeft voorgelezen:

thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail

Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
Zittingsdatum: 6 februari 20
Rolnummer: 2002/159

PLEITNOTA

Inzake:

D., wonende te ###.
- verzoeker -
Gemachtigde: mr P.

Contra:

L6.;
-verweerder
Gemachtigde: mr B.

1.   D. ervaart vanaf zijn kindertijd soms rugklachten. Vanwege deze rugklachten en een probleem met de beweeglijkheid van de rug werd D. behandeld door een fysiotherapeut op 12-jarige leeftijd;

2.   In 1991 kreeg D. vanwege rugklachten fysiotherapie en kreeg oefeningen die hij meerdere keren per dag deed. Daarbij werd zijn nek sterk belast. In 1992 werden de klachten, zoals een zere rug en nek, duizeligheid, vermoeidheid, hoofdpijn etc., van dien aard dat D. niet meer in staat was om zijn werk bij C. volledig te verrichten;

3.   Vanaf dat moment is D. in aanraking gekomen met UWV G. in verband met arbeidsongeschiktheidsbeoordelingen. UWV G. heeft in deze jaren meerdere malen rapporten verkeerd geïnterpreteerd. Ook heeft UWV G. (verzekeringsgeneeskundige P.) een foutieve rapportage van het R. (hetgeen door het R. is erkend) gebruikt om de klachten van D. psychisch te duiden;

4.   Alhoewel D. dat heeft aangegeven heeft UWV G. desalniettemin haar oordeel mede gebaseerd op de rapportage van het R.. UWV G. achtte vervolgens D. zonder verdere argumentatie in staat om 6 uren per dag zijn eigen arbeid te verrichten. Het arbeidsongeschiktheidspercentage is vastgesteld op 15-25%;

5.   D. is zich er van bewust dat de oorzaak van zijn gebreken moeilijk te objectiveren is. Desalniettemin wordt hij er permanent door beperkt in zijn handelen. D. kampt met pijnklachten. Deze klachten hebben betrekking op pijn in de nek. zeer frequente hoofdpijn en vermoeidheid. Zijn beperkingen hebben ertoe geleid dat het gebruik van spieren in de afgelopen jaren steeds meer beperkt is. D. ligt globaal 16 uur per dag op bed en dient globaal 9 uur per dag te slapen. Ook rust hij 1 à 2 uur 's ochtends en 's avonds 1 uur. 's Middags rust D. gemiddeld 3 uur. Indien hij zich hier niet aan houdt, is het voor D. niet mogelijk om ook maar enigszins te functioneren. Er is voorts sprake van forse bewegingsbeperkingen van de wervelkolom. Hij ondervindt hinder aan beperkingen aan de nekwervels C2-C3 en heeft dientengevolge last van verkramping van spieren in de nek;

6.   In 1996 heeft het UWV G. D. herbeoordeeld. Verzekeringsgeneeskundige was L6.. Op 20 juni 1996 heeft L6. verslag uitgebracht. Hij betrekt daarin de rapportage van reumatoloog S8.. Hij concludeert:
" Dr S. wijdt de nekpijnen ook aan spierpijn en spreekt van een mechanisch-functionele stoornis.
Na dossierstudie is de somatische onderbouwing voor rugklachten zeker in relatie tot de consequenties die de klachten hebben t.a.v. zijn functioneren niet aanwezig.
...
Het is allemaal heel subjectief tenzij hij psychische problemen erkent, deze zijn wel in enige mate geobjectiveerd, maar hoeven niet tot ao-heid te leiden"

7.   L6. stelt dat D. de nekpijnen wijt aan spierpijn en spreekt van een mechanisch functionele stoornis. S. stelt echter dat sprake is van chronisch recidiverende nekklachten en spierpijnen ten gevolge van een scoliose met convexiteit lumbaal naar links thoraco-lumbaal naar rechts, en hoog thoracaal en cervicaal naar links, en daarbij versterkte thoracale kyfose en lumbale lordose en recidiverende blokkeringen op diverse niveaus. Dat betekent dat D. scheef staat en wat voorover gebogen staat;

8.   L6. schrijft op 21 mei 1997 in het kader van een ziektemelding van D.:
" Hij denkt dat er mechanisch iets is en zowel de behandelaar als ik denken dat het functioneel is (behandelaars zijn psychiater, orthopeed, reumatoloog huisarts)". L6. heeft aangegeven dat hij een mechanisch functionele stoornis duidt als een stoornis met een psychische component. Dit in tegenstelling tot S., die duidelijk aangeeft dat er geen psychische component behoeft te zijn;

9.   L6. geeft aan dat hij op grond van het gehele beeld dat hij van D. heeft, tot de conclusie is gekomen dat sprake is van psychische problemen. Dat blijkt echter niet uit zijn verslag. Daarin haalt hij immers mede S. aan om zijn conclusies te bevestigen. Het gaat er namelijk niet zozeer om dat S. alle klachten van D. verklaart, maar dat L6. duidelijk aangeeft dat hij zijn conclusies niet kon baseren op de rapportage van S. en dat hij eveneens zou aangegeven waarom hij de conclusies van S. niet volgde. Dat heeft hij verzuimd;

10.   L6. geeft in zijn antwoord in eerste aanleg aan dat hij de term " mechanisch functionele stoornis (niet psychisch)" interpreteert in dier voege dat S. daarmee zou doelen op problemen in de houding van de rug en de spierpijnen. Hij is het dan met S. eens. Tevens geeft hij aan dat het er niet toe doet hoe hij de term mechanisch functioneel interpreteert, maar dat alle gegevens van belang zijn. Daaruit komt nonchalance naar voren. Het is immers van eminent belang dat de gebruikte terminologie van een andere deskundige op juiste wijze wordt geïnterpreteerd omdat anders verkeerde conclusies kunnen worden getrokken. En met name in het geval van D. was dit, mede gezien de weinige medische gegevens die voorhanden zijn, van het grootste belang;

11.   Overigens stelt L6. later in zijn conclusie van dupliek in eerste aanleg dat hij het niet eens is met de typering van S.. Dat maakt het allemaal erg verwarrend;

12.   Hij heeft echter S. wel woorden in de mond gelegd door de term " mechanisch-functionele stoornis" zo uit te leggen dat S. ook wel naar psychische oorzaak toe geredeneerd zou hebben. Dit heeft S. echter niet bedoeld te zeggen en heeft S. ook helder medegedeeld aan D.. L6. heeft derhalve de typering van S. onjuist geduid;

13.   Dat heeft voor D. forse consequenties gehad. Niet alleen vond L6. ten onrechte steun voor zijn visie in de rapportage van S., ook baseerde hij zich mede op een rapport van dokter E., welk rapport, naar later bleek, op onjuiste wijze tot stand is gekomen;

14.   De wet BIG heeft in artikel 47 omschreven welk handelen van een beoefenaar aanleiding kan geven tot oplegging van een tuchtrechtelijke maatregel:
a. enig handelen of nalaten in strijd met de zorg die hij in die hoedanigheid behoort te betrachten ten opzichte van:
1°. degene, met betrekking tot wiens gezondheidstoestand hij bijstand verleent of zijn bijstand is ingeroepen;
2°. degene die, in nood verkerende, bijstand met betrekking tot zijn gezondheidstoestand behoeft;
3°. de naaste betrekkingen van de onder 1° en 2° bedoelde personen;
b. enig ander dan onder a bedoeld handelen of nalaten in die hoedanigheid in strijd met het belang van een goede uitoefening van individuele gezondheidszorg;

15.   In uw beslissing van 2002/56 heeft Uw College overwogen dat naar vaste jurisprudentie een rapportage dient te voldoen aan de in redelijkheid uit het oogpunt van vakkundigheid en zorgvuldigheid daaraan te stellen eisen. Die eisen houden (onder meer) in:
a. dat in het rapport op inzichtelijke wijze wordt uiteengezet op welke gronden de conclusies van het rapport steunen,
b. dat die gronden aantoonbaar voldoende steun vinden in feiten, omstandigheden en bevindingen vermeld in het rapport en
c. dat die gronden de daaruit getrokken conclusies kunnen rechtvaardigen;

16.   De rapportage van L6. van 20 juni 1996 voldoet niet aan deze eisen. Hetzelfde geldt ten aanzien van de rapportage van 21 mei 1997. Met name de gronden voor zijn conclusies vinden geen steun in de feiten. Zijn oordeel in beide rapporten, namelijk dat sprake is van psychische factoren, vindt in tegenstelling tot hetgeen hij stelt, geen ondersteuning in het rapport van S.. Hij heeft de rapportage van S. derhalve onjuist geïnterpreteerd. Ook kunnen de gronden zijn conclusie niet rechtvaardigen;

17.   De conclusie van L6. in het rapport van 20 juni 1996 is zeer vaag. Een zin luidende als "Het is allemaal heel subjectief, tenzij hij psychische problemen erkent, deze zijn wel in enige mate geobjectiveerd, maar hoeven niet tot ao-heid te leiden.", is zeer onduidelijk. Wordt hiermee bedoeld dat zijn problemen wel geobjectiveerd kunnen worden, als D. ze erkent? Alsdan hangt objectiviteit af van de visie van een patiënt. Dat lijkt niet in overeenstemming met de medisch arbeidsongeschiktheidsrichtlijnen doch tevens is een dergelijke wijze van medisch argumenteren onacceptabel;

18.   Daarnaast staat in het rapport van 21 mei 1997 vermeld:" Om hem voor verder medisch afglijden te behoeden en omdat er medisch objectief geen redenen zijn te duiden waarom hij zijn werk niet zou kunnen, moet ik hem hersteld melden." Volstrekt ongemotiveerd heeft L6. aangegeven dat hij hem mede hersteld meldt omdat hij anders medisch afglijdt. Een dergelijke conclusie vergt een degelijke grondslag. Deze is niet in het rapport te vinden;

19.   De conclusie kan geen andere zijn dat D. verzoekt de beslissingen van het regionaal Medisch Tuchtcollege 9 april 2002 te vernietigen en alsnog zijn klachten gegrond te verklaren, en een beslissing te nemen als u in goede justitie vermeend te behoren.

Ik dank u voor uw aandacht.

P.


thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
voor de Gezondheidszorg

's-Gravenhage, 13 maart 2003

Dhr D.
p/a Mr. P.

Onderwerp : D./L6.
Onze ref. : 2002/159

Geachte heer P.,

Hierbij bericht ik u dat de beslissing in bovengenoemde zaak in het openbaar zal worden uitgesproken op 18 maart 2003 om 13.00 uur in het Paleis van Justitie te 's-Gravenhage.

Uw verschijning is hierbij niet noodzakelijk. Een afschrift van de beslissing zal u worden toegezonden.

Hoogachtend,
namens de secretaris,
###, secretariaatsmedewerkster


thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
voor de Gezondheidszorg

's-Gravenhage, 18 maart 2003

Onderwerp : D./L6.
Onze ref. : ###

Dhr D.
p/a Mr. P.

Geachte heer P.,

Bijgesloten doe ik u toekomen twee afschriften van de beslissing van het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg in opgemelde zaak.

Wilt u een exemplaar aan uw cliënt overhandigen.

Hoogachtend,
namens de secretaris,

###, secretariaatsmedewerkster


thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail

CENTRAAL TUCHTCOLLEGE
voor de Gezondheidszorg

Beslissing in de zaak met nr. 2002/### van:

D.,
wonende te ###,
appellant,
advocaat mr. P. te M.,

tegen

L6.,
verzekeringsarts,
praktiserend te G.,
met rechtskundige bijstand van Mr. B., afdeling Algemeen Juridische Zaken UWV (Uitvoeringwerknemers verzekeringen).

1.   Verloop van de procedure
Appellant - hierna te noemen klager - heeft op 6 juni 2001 bij het Regionaal Tuchtcollege te 's-Gravenhage tegen verweerder - hierna te noemen de arts - een klacht ingediend. Bij beslissing van 9 april 2002 (nr. 2001 T 63) heeft dat College de klacht afgewezen.
Klager is van die beslissing tijdig in hoger beroep gekomen. De arts heeft een verweerschrift in hoger beroep ingediend. Van klager en de arts zijn vervolgens nog stukken ontvangen.
De zaak is in hoger beroep behandeld ter openbare terechtzitting van het Centraal College van 6 februari 2003, waar mr. P. namens klager is verschenen. Klager was niet aanwezig. Hij heeft tevoren schriftelijk meegedeeld niet te zullen verschijnen.
De arts en zijn raadsman zijn, zonder bericht van verhindering te geven, niet ter zitting verschenen. Mr. P. heeft het beroep toegelicht aan de hand van een pleitnota die hij aan het Centraal College heeft overgelegd.

2.   Beslissing in eerste aanleg
2. 1. Het in eerste aanleg door klager aan de arts gemaakte verwijt houdt in dat de arts in het kader van een keuring van klager opgevraagde informatie van een behandelend reumatoloog onjuist heeft geïnterpreteerd.

2.2. De arts heeft gemotiveerd verweer gevoerd.

2.3. Het Regionaal Tuchtcollege heeft aan zijn beslissing de volgende overwegingen ten grondslag gelegd.

Het verwijt van klager is dat de arts hem niet naar behoren heeft onderzocht en daarover niet naar behoren heeft gerapporteerd in het kader van een WAO-keuring. Het College merkt daarbij allereerst op dat tegen een beslissing van de bedrijfsvereniging administratieve rechtsmiddelen open staan, waardoor klager een herbeoordeling heeft kunnen uitlokken.

In dit geding ligt uitsluitend de vraag ter beoordeling voor, of de arts patiënt naar behoren heeft onderzocht en daarover naar behoren heeft gerapporteerd. Het College kan in het dossier geen aanwijzingen vinden dat dit niet het geval is.

Niet kan worden vastgesteld dat de arts het rapport van de reumatoloog onjuist heeft geïnterpreteerd; de reumatoloog heeft geen onderliggende reumatologische oorzaak kunnen vast stellen en die interpretatie is door de arts mede aan zijn rapportage ten grondslag gelegd.

Ook ten aanzien van de bejegening kan niet worden vastgesteld dat de arts klager onjuist heeft behandeld: het enkele feit dat de arts niet heeft gedaan wat klager wenst en zijn visie op diens toestand aan hem heeft toegelicht, kan niet als tuchtrechtelijk verwijtbaar worden aangemerkt.

3.   Procedure in hoger beroep
3.1. Met zijn beroep beoogt klager de zaak in volle omvang ter beoordeling aan het Centraal Tuchtcollege voor te leggen. Hetgeen klager daartoe heeft aangevoerd komt neer op een herhaling van de door hem in eerste aanleg geuite stellingen.

3.2. De arts heeft gemotiveerd verweer gevoerd met conclusie het beroep te verwerpen.

Beoordeling

3.3. S., als reumatoloog verbonden aan het Ziekenhuis W. te V., heeft klager op 23 juni 1993 op zijn polikliniek gezien wegens rugklachten, spierklachten en snelle vermoeidheid. In zijn brief van 23 augustus 1993 schrijft de reumatoloog aan klagers huisarts onder "conclusie":

"Chronisch recidiverende nek en rugklachten door spierpijnen t.g.v. scoliose en recidiverende blokkeringen op diverse niveaux. Klachtenbeeld voornamelijk mechanisch bepaald door niet goede houding. Daarbij ook nerveus-gespannen, hetgeen de spierklachten niet ten goede komt. Het probleem is niet zozeer een reumatische aandoening, dan wel een mechanisch functionele stoornis."

3.4. In het kader van een her/vervolgonderzoek op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering heeft de arts klager op 20 juni 1996 gezien en daaromtrent op diezelfde datum gerapporteerd. De klacht betreft met name de volgende passage in het rapport:

"Gegevens verkregen uit onderzoek:
Reeds bekende gegevens (samenvatting):
[-]
Als onderbouwing voor deze klachten wordt een blokkade van C2 (D.) gegeven. Dr. S. spreekt 13-08-1993 (CTG: bedoeld zal zijn 23-08-1993) over een lichte scoliose links convex t.h.v. C3-C4. Neurologisch wordt er geen onderbouwing gevonden. Hoewel er in het dossier geen verslag van is, is er wel een uitspraak van betrokkene in de beroepszaak dat de door hem zelf geconsulteerde neuroloog niets kan toevoegen. Hoewel psychiater E. wel degelijk onderbouwing heeft kunnen vinden voor een ontwikkelingsstoornis in zijn persoonlijkheid, ontkent betrokkene iedere psychische oorzaak voor zijn klachten. De rugklachten zijn overigens door behandeling overgegaan wat resteerde waren de nekklachten. Dr. S. wijdt de nekpijnen ook aan spierpijn en spreekt van een mechanisch functionele! stoornis.
[...]"

3.5. Klager verwijt de arts dat hij de conclusie van S. dat er sprake is van een mechanisch functionele stoornis zowel in zijn verslag van 21 mei 1997 als ook meermalen in gesprekken met klager heeft uitgelegd als zou de reumatoloog daarmee hebben bedoeld te zeggen dat het om psychisch bepaalde klachten gaat. Klager heeft de arts gevraagd zijn interpretatie van het rapport van S. te herzien. De arts heeft naar zijn zeggen klager verteld dat het er niet toe doet hoe hij de term mechanisch-functionele stoornis interpreteert maar dat het er om gaat wat alle gegevens, dus ook die van de psychiater en de psycholoog, samen voor een totaal beeld vormen ten aanzien van de beperkingen voor arbeid.

3.6. In dit beroep moet beoordeeld worden of de door de arts uitgebrachte rapportage voldoet aan de volgende criteria:

1) wordt in het rapport op inzichtelijke en consistente wijze uiteengezet op welke gronden de conclusie van het rapport steunt,
2) vinden de in het rapport uiteengezette gronden aantoonbaar voldoende steun in de feiten, omstandigheden en bevindingen van het rapport,
3) kunnen bedoelde gronden de daaruit getrokken conclusie rechtvaardigen,
4) beperkt de rapportage zich tot de deskundigheid van de rapporteur en
5) kon de methode van onderzoek teneinde tot beantwoording van de voorgelegde vraagstelling te komen tot het beoogde doel leiden, dan wel heeft de rapporteur daarbij de grenzen van redelijkheid en billijkheid overschreden.

3.7. Op grond van de stukken en hetgeen ter zitting nog naar voren is gebracht is het Centraal College van oordeel dat de rapportage van de arts de hierboven aangegeven tuchtrechtelijke toetsing kan doorstaan. Aan klager moet worden toegegeven dat, waar de arts de door de reumatoloog gebruikte term "functioneel" heeft geïnterpreteerd als "psychisch", deze interpretatie op zich niet juist is. In zijn brief d.d. 22 juli 2002 geeft de reumatoloog duidelijk aan dat hij met een "functionele" stoornis bedoelt een functiestoornis van de rug op meerdere niveau's en daarmee het totaal functioneren van klager als patiënt.
Voor zover de arts de term "functioneel" onjuist geïnterpreteerd heeft en aan die interpretatie heeft vastgehouden is dat, naar het oordeel van het Centraal College, voor de uitkomst van het door de arts verrichte onderzoek en zijn rapportage echter van ondergeschikt belang.
Gebleken is dat de arts zich tevens heeft gebaseerd op eigen waarnemingen, rapportage van de orthopeed alsmede een psychiatrisch rapport en hoewel de conclusie van het psychiatrisch rapport de tuchtrechtelijke toets niet heeft kunnen doorstaan, zijn de in dat rapport neergelegde psychiatrische bevindingen overeind gebleven.

3.8. Het voorgaande leidt tot de slotsom dat het Regionaal College de klacht terecht ongegrond heeft verklaard en het beroep dient te worden verworpen.

4.   Beslissing

Het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg:
verwerpt het beroep.

Deze beslissing is gegeven in Raadkamer door: Mr. T3., voorzitter; Mr. U4., Mr. G9., leden-juristen; B20., Dr. R10., leden-beroepsgenoten; Mr. W10., secretaris en uitgesproken ter openbare zitting van 18 maart 2003, door Mr. T3., in tegenwoordigheid van de secretaris.

### Voorzitter

### Secretaris


De essentie van mijn klacht is, dat keuringsarts L6. het rapport van reumatoloog S8. verkeerd heeft uitgelegd. In de hele procedure heeft keuringsarts L6. die fout nooit toegegeven, en heeft ook nog eens dingen zitten opschrijven die niet juist zijn.
In de uitspraak wordt bevestigd, dat de keuringsarts het rapport verkeerd heeft uitgelegd, maar toch wordt mijn klacht niet gegrond verklaard, omdat men vindt dat de arts tuchtrechtelijk niet over de schreef is gegaan.

Dokter B20. die in het college zat, was van 1974 tot 2003 zelf keuringsarts bij het USZO/UWV. Hij was onder andere ook docent "Gezondheidskunde en Ziekteleer".
Ik weet niet of hij op het moment dat hij in het college zat ook nog bij het UWV werkzaam was.

Laatste wijziging van deze bladzijde: augustus 2008