Aanmeld-gesprek.

1992

Door huisarts B2. werd ik doorverwezen naar het Riagg, om te onderzoeken of er een psychische oorzaak voor mijn lichamelijke klachten was.
Mijn huisarts nam mij niet serieus en was er van overtuigd dat het psychisch was, dus mogelijk heeft hij zijn mening doorgegeven aan het Riagg.
Toen heette dat het Riagg, maar tegenwoordig is dat de sector volwassenzorg in de plaats M. van het Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg, E4..

Vervolgens kreeg ik onderstaande oproep:

thumbnail

riagg zeeland

Aan: de heer D.

Middelburg, 25 maart 1992

Geachte heer D.,

Bij deze bevestigen wij de met u gemaakte afspraak voor een oriënterend gesprek met:
mw. K9. op 6 april om 11.00 uur.
op ons bureau ### te Middelbrug.

Wij verzoeken u om alleen in geval van overmacht de afspraak tijdig te wijzigen of af te zeggen. (tel. ###).

Met vriendelijke groet,
secretaresse


Het evalutatie-gesprek (of aanmeld-gesprek) had ik met sociaal-psychiatrisch-verpleegkundige mevr. K9..
Van het Riagg had ik ooit een keer gehoord dat dit eerste gesprek een "evalutie-gesprek" heette. Dus die naam ben ik in mijn dossier gaan gebruiken. Later bleek dat niet helemaal juist. In een telefoongesprek met mevr. K9. noemde zij het een "aanmeld-gesprek". Dus daarna ben ik dat ook een "aanmeld-gesprek" gaan noemen.
Meteen aan het begin van het gesprek raakte zij al geïrriteerd. Zij vroeg: "Hoe oud ben je?", en ik kon dat niet meteen zeggen, dus redde ik mezelf eruit door te zeggen: "Ik ben van 1965". Daarop zei zij: "Oh, dan ben je 27". Intussen wist ik het weer, dus ik zei: "Ik ben 26", en toen zij weer: "Nee, je bent 27", en ik weer: "Nee, ik ben 26".
Vervolgens realiseerde zei zich, dat ik dat jaar nog jarig moest worden, en dat ik dus inderdaad 26 was.

Zij wilde mij dwingen, dat ik zou zeggen, dat ik ontevreden was met mijn leven. Ik vond dat ik dat zo niet kon zeggen, maar zij bleef volhouden. Uiteindelijk vroeg zij of ik mijn leven anders wilde, en natuurlijk wilde ik dat (ik wilde gewoon de hele dag kunnen werken, zoals de meeste anderen). Zij heeft toen opgeschreven dat ik uiteindelijk heb toegegeven dat ik ontevreden met mijn leven was.

Soms denk ik dat de eerste vijf minuten van dit gesprek, de rest van mijn leven hebben bepaald.
Misschien was daarvoor iets gebeurd, waardoor deze verpleegkundige zo snel geïrriteerd raakte, misschien was het naar aanleiding van de verwijsbrief van mijn huisarts (die niet meer te achterhalen is), of misschien is zij altijd zo.

Ik dacht toendertijd dat mijn lichamelijke klachten misschien een psychische oorzaak hadden, niet alleen de klachten zoals vermoeidheid en hoofdpijn, maar ook de pijnklachten in mijn rug, duizeligheid, etc. (dat heb ik me gedeeltelijk aan laten praten). Over mijn nek- en rugklachten mocht ik echter niet vertellen, ik mocht alleen dingen zeggen, waar een psychische verklaring voor zou kunnen zijn, zoals problemen met slapen, en problemen om de tekst van mijn beeldscherm af te lezen, en te duf om mijn werk goed te doen. Maar dat bijvoorbeeld de problemen met slapen door vermoeidheid, duizeligheid, en pijnklachten kwamen, dat mocht ik dan weer niet vertellen.
Zij vroeg ook wat nu eigelijk mijn psychische problemen waren, maar dat wist ik zelf ook niet, daar was dat onderzoek nu juist voor. Doordat ik zei, dat ik dat niet wist, raakte zij nog meer geïrriteerd.

Doordat ik traag praatte, en traag reageerde op de gestelde vragen, werd zij halverwege het gesprek boos. Zij zei dat ik maar beter kon vertrekken, als ik niet geholpen wilde worden. Ik heb toen gezegd, dat dat niet de bedoeling was, omdat ik beter wilde worden. Daarna kalmeerde zij wat.

Hieronder volgt haar verslag.
Ik ontving twee A4-tjes waar het verslag van het eerste gesprek en het verslag van de intake gesprekken op stonden. Het PDF-bestand bevat alleen het verslag van het eerste gesprek.

thumbnail thumbnail thumbnail

06-04-1992
AdK/LM

Eerste indruk

Een lange 26-jarige man die moeizaam kontakt maakt en moeizaam zijn problemen uitdrukt. Draait erg om de problemen heen.

verwijzing: huisarts en gevoel te zijn gestuurd.

Eerdere hulp

ooit een intake in M. en toen afgehaakt (3 jaar geleden).

problemen

Sinds 1/2 jaar slaapproblemen.
Hij komt niet in slaap en is vroeg wakker. Door de vermoeidheid kan hij zich niet concentreren op het werk. Hij meldt zich ziek om uit te rusten of gebruikt hiervoor vakantiedagen waarna het patroon zich herhaald. Verder heeft hij enkele depressieve kenmerken, het geen zin hebben. Voelt zich overigens niet depressief zoals drie jaar geleden. Na veel "draaien, keren, vaag doen en ontkennen", blijkt het probleem te gaan over ontevredenheid met zijn leven.
Hij leidt een eenzaam bestaan met weinig vrienden en geen vaste relatie. Het wordt niet duidelijk of er sprake is van een kontaktstoornis. Wel is kliënt een in zichzelf gekeerde persoon die t.o.v. het niet hebben van relaties een onvolwassen opstelling heeft, nukkig en bozig.
Intussen lijkt hij m.n. uit verveling ieder weekend bij zijn ouders in ### te logeren.

Anamnese/achtergrond

Geboren in ###. Jongste van twee. Eén zus.
Vader, eigenaar meubelzaak, 64 jaar. Tegenwoordig goed kontakt. Voelt zich in aandacht tekort gedaan, 3 jaar geleden is dit uitgesproken.
Moeder, 62 jaar. werkte mee in de zaak. De ouders vinden het goed dat hij ieder weekend komt. Ze hebben hem al veel adviezen gegeven om iets aan zien eenzaamheid te doen. Maar ik begrijp dat ze hem ook niet kunnen helpen.

Opleiding

L.S. - 6 Jaar
HAVO - 5 jaar diploma
H.T.S. - 4 1/2 jaar diploma

Roken: niet
Alcohol: niet
Medicijnen: slaapmedicatie.

Verwachting

Hij wil wel van klachten af maar het blijft onduidelijk in hoeverre hij bereid is te investeren.

Voorl. konklusie

depressieve klachten, met slaap- en concentratieproblemen, bij mogelijk passief agressieve persoonlijkheid.

296.21 -- depressie in engere zin, licht.
301.84 -- passief-agressieve p.


Omdat ik niet naar cafe's en kroegen ging, en niet ieder weekend met vrienden op stap ging, vroeg zij waarom ik dat niet deed. Ik heb toen gezegd dat ik niet iemand ben die naar cafe's gaat, en dat dat ook eenvoudigweg niet kon (ik was toen ook fysiek niet in staat om mijn werk te doen). Uit het verslag blijkt, dat zij mijn reactie "onvolwassen", "nukkig" en "bozig" vond.

Toen ik nog geen gezondheidsproblemen had, ging ik alleen heel af en toe naar mijn ouders. Maar in de periode dat ik grote moeite had om mijn werk vol te houden, ging ik in het weekend naar mijn ouders. Zij verzint ook daar een negatieve uitleg voor, en zij maakt er van dat ik dat uit verveling zou doen.

Zij maakt er ook maar van, dat het probleem 'eenzaamheid' zou zijn. Terwijl het probleem was, dat ik niet in staat was, om mijn werk te doen.

Zij schrijft, dat ik enkele depressie kenmerken heb, zoals het geen zin hebben. Dat heb ik echter niet gezegd. Zij baseert dat enkel op de manier waarop ik over kwam, zoals wat traag reageren en wat traag praten.

De schade die ik van bovenstaand rapport heb, is enorm. Zij heeft als verpleegkundige op basis van één gesprek en in een kwade bui dit rapport geschreven. Sommige dingen uit dit rapport zijn overgenomen, alsof ze aangetoond waren, en naar keuringsartsen gestuurd. Die keuringsartsen hebben dat weer aangedikt, en andere artsen en specialisten hebben die dingen weer van de keuringsartsen overgeschreven.

Vooral de term "mogelijk passief agressieve persoonlijkheid" klinkt nogal heftig. En die term wordt dan door sommigen wel erg graag overgeschreven, vooral door keuringsartsen met slechte bedoelingen. Volgens klinisch psycholoog drs. K7. (van dezelfde instelling) betekent die term, dat ik iets zou tegenspreken, wat eigelijk wel zo is, en zo niet zou meewerken aan het onderzoek. Ik heb echter nog geen enkele dokter ontmoet, die die term op die wijze opvat. De oorzaak is blijkbaar dat zij mij wilde dwingen om te zeggen dat ik ontevreden met mijn leven moest zijn. Ik heb toen alleen te kennen gegeven dat ik dat op die manier niet kon zeggen.
In 2002 had nog wat briefwisseling over die term.

Daarna ontving ik de volgende brief:

thumbnail

riagg zeeland

Aan de heer D.

Middelburg, 10 april 1992
Referentie SPT/KS/mt

Geachte mijnheer D.,

Na het screeningsteam bent u ingedeeld bij het Sociaal Psychiatrisch Team.

Door de drukte zien wij ons echter genoodzaakt een wachtlijst te hanteren. Het kan enkele weken duren alvorens u een uitnodiging ontvangt voor een vervolggesprek.

Wilt u in de tussentijd overleggen over iets, dan kunt u mij bellen.

Hoogachtend,
S16.
teamleider S.P.T.


Vervolgens had ik intake-gesprekken met dhr. B10.


1997

In 1997 onstonden er problemen in mijn familie. Door een familielid van mij werd ik niet geloofd als ik vertelde over de problemen met het UWV en dokters. Ik heb toen een keer verteld dat ik zomaar als "passief-agressief" wordt beschreven, terwijl ik niets verkeerds heb gedaan.
Mijn familielid heeft een ziekte waardoor het in de jaren daarna een soort obsessie voor mijn familielid werd, om zichzelf in te beelden dat ik agressief zou zijn.
Mijn familielid ging zelfs mijn moeder bestoken met leugens over mij, totdat zo rond 2015 mijn moeder dat nog ging geloven ook.
Mevr. K9. is natuurlijk niet verantwoordelijk voor de ziekte van mijn familielid, maar wat mevr. K9. in een boze bui heeft opgeschreven werkt er op ook op deze manier aan mee dat het in heel mijn leven doorwerkt.


2004

Op 16 november 2004 heb ik eerst eens gebeld, of mevr. K9. nog werkte bij het Riagg. Dat was zo, dus toen heb ik mijn brief verstuurd.

thumbnail thumbnail

Aan: E4., volwassenzorg
t.a.v. mw. K9.,
sociaal-psychiatrisch verpleegkundige
M.

16 november 2004
bijlage: uw rapport van 6 april 1992.

Beste mevrouw K9.,

In 1992 werd ik door mijn huisarts naar het RIAGG verwezen om te zien of er een psychische oorzaak voor mijn lichamelijke klachten zou zijn.
Het eerste evaluatiegesprek was bij u, en ik zou graag weten hoe u na meer dan 12 jaar over uw rapport denkt.

Het evaluatiegesprek
Mijn huisarts verwees mijn naar het RIAGG, omdat hij dacht dat mijn lichamelijke klachten mogelijk psychosomatisch waren. Ik was een jaar eerder naar fysiotherapie verwezen, maar mijn klachten waren nog niet verder onderzocht. Toen u naar mijn klachten vroeg, kon ik daarom enkel lichamelijke klachten opnoemen, omdat ik geen psychische klachten had. U wilde mij echter dwingen dat ik zou zeggen dat ik ontevreden met mijn leven was.
Mijn klachten waren zodanig, dat ik niet meer in staat was om mijn werk te doen, dat ik niet vaak naar anderen toe kon gaan, en dat het ook te merken was aan de manier waarop ik overkwam. Dat heeft u vertaald alsof het probleem eenzaamheid met enkele depressief kenmerken zou zijn.
Verder raakte u geïrriteerd omdat ik wat traag reageerde en traag praatte. Wellicht kunt u contact opnemen met de Whiplash Stichting, telefoon: ### (10:00-12:30, 13:00-14:30), om na te gaan of dat vaker voorkomt bij mensen met nekklachten (ik heb dan wel geen echte whiplash, maar mijn nekklachten komen deels overeen met die van whiplash patiënten)

De wijze waarop u uw rapport schreef, met woorden als: ontevreden, onvolwassen, geen zin, mogelijk passief agressieve persoonlijkheid, nukkig, bozig, verveling, is naar mijn mening het gevolg uw eigen gemoedstoestand.
De gevolgen
U bent vanzelfsprekend niet verantwoordelijk voor de handelswijze van anderen, maar toch wil ik iets over de gevolgen zeggen.

Uw rapport heeft vanzelfsprekend invloed gehad op de intake-gesprekken bij dhr. B10.. Vervolgens heb ik een psychologische test gedaan bij drs. K7.. Het enige wat bij die test opviel, waren de lichamelijke klachten die ik had ingevuld (en waarvoor ik naar het RIAGG was verwezen). Drs. K7. heeft echter dingen uit uw rapport overgeschreven, en heeft gedaan alsof dat aangetoond was, en dat vervolgens naar een verzekeringsarts van het Gak (nu UWV) gestuurd. Helaas was mijn eerste WAO-verzekeringsarts iemand die zelfs bij zijn collega's niet erg geliefd was, en hij heeft het nog erger gemaakt. Vervolgens is het ook nog eens door specialisten overgenomen.
Daardoor werden mijn klachten niet serieus genomen, en kreeg ik niet de juiste behandeling, en heb ik mijn gezondheid verder beschadigd door te veel lang door te gaan met werken. Het gevolg is, dat ik nu dag en nacht met mijn gezondheidsproblemen wordt geconfronteerd en daardoor ook mijn zelfstandigheid heb moeten opgeven. De mogelijkheden die ik heb, besteed ik voornamelijk aan rechtszaken met het UWV.
De reden van deze brief
Graag zou ik van u willen weten, hoe u na zoveel jaar over uw rapport denkt.
Staat u nog steeds achter uw rapport? Mogelijk bent u bereid om uw excuses aan te bieden, of misschien bent u zelfs bereid te helpen om de gevolgen enigszins te beperken.
Voor mij is dit belangrijk, omdat ik nog steeds in rechtszaken verwikkeld ben, waar ik met zeer veel onjuiste informatie te maken heb, waaronder onjuistheden die u voor het eerst heeft opgeschreven.

P.S.: Ik woonde destijds in ###, en mijn dossier bij het RIAGG heb ik laten verwijderen.

Met vriendelijke groet,
D.


In de brief hierboven schrijf ik over een "evaluatiegesprek". Dat ben ik later een "aanmeld-gesprek" gaan noemen.

Op 2 december 2004 belde ik op naar de vestiging waar zij werkt, om te vragen wat zij van mijn brief vond. De receptioniste vroeg het even na, en liet mij weten dat het hoofd van de afdeling mij terug zou bellen.
Op 3 december 2004 werd ik door het hoofd van de afdeling teruggebeld. Zij kende mijn brief niet, en mevr. K9. was niet aanwezig. Zij zou mij terug bellen.
Op 24 december 2004 en 11 en 13 januari 2005 belde ik daarom nog eens, maar het hoofd van de afdeling was er niet. Op 19 januari belde ik nog eens en toen vertelde het hoofd van de afdeling dat er een brief onderweg was. De volgende dag ontving ik de brief:

thumbnail

E4.
VOLWASSENENZORG

de heer D.

Ons Kenmerk VWZ2005/0128/AC/LMF
Datun 17 januari 2005
Onderwerp uw klacht
Contactpersoon F.

Geachte heer D.,

Naar aanleiding van uw brief d.d. 16 november 200 wil ik u het volgende berichten. Eerder is een klacht door u ingediend naar aanleiding van uw behandeling in 1992. Deze klacht is in behandeling genomen en daarmee wordt de klacht beschouwd als zijnde afgehandeld.

Hopende u voldoende geïnformeerd te hebben,

Hoogachtend,
Mevrouw C.
hoofd basisvoorziening Walcheren



2009

Op 10 september 2009 belde ik mevr. K9. op (op haar werk) om te zeggen dan het op internet staat, en dat ik haar naam er bij ga zetten. Ik vroeg toen of ik haar een briefje kon sturen, en dat kon via haar werk.
Ik stuurde onderstaande brief.
De eerste pagina is de brief. De andere pagina's zijn een afdruk van deze webpagina, zoals die toen was, en die ik als bijlage meestuurde. Het PDF-bestand bevat alleen de bijlage.

thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail thumbnail
PERSOONLIJK

Aan: K9., SPV Indigo
p/a ###
Middelburg

Datum : 12 september 2009
Bijlage : Afdruk van webpagina.

Beste mevrouw K9.,

Op 10 september 2009 belde ik u op via de huisartsenpraktijk. Ik vertelde dat u in 1992 één gesprek met mij heeft gehad bij het Riagg, en dat ik uw verslag en mijn opmerkingen op internet heb geplaatst en dat ik uw naam erbij ga zetten.

Mijn website is: www.dossierd.nl
Als u klikt op "Overzicht dossier" en in de lijst op "Eerste evaluatie-gesprek" (de derde van boven) dan ziet u de bladzijde die over u gaat.
Daar staat ook mijn brief van 16 november 2004 die ik u eerder stuurde.
De pagina heb ik voor u afgedrukt, en hierbij toegevoegd.

Ik ben van plan om volgend jaar uw naam er bij te zetten, maar dat kan nog veranderen. Het hangt ook van u af, want ik vind dat u heel wat goed te maken en recht te zetten heeft.

met vriendelijke groet,
D.

In de brief hierboven schrijf ik over een "evaluatiegesprek". Dat ben ik later een "aanmeld-gesprek" gaan noemen.
Ik kreeg daarop geen reactie.

2014

In 2014 begon ik er aan te denken om eindelijk de naam van K9. hier bij te zetten. Maar toen zag ik dat K9. een eigen bedrijf had.

Via een formulier op de website van K9. schreef ik het onderstaande bericht. Ik schreef er mijn volledige naam, adres en email-adres bij. Mijn geboortedatum and telefoonnummer vulde ik niet in, daar type ik een streepje ('-').

Aan K9.,

Al eerder heb ik u laten weten dat ik op mijn website een bladzijde over u heb geschreven.
http://www.dossierd.nl/ce_k9.html

De manier waarop u met mij in 1992 omging heeft voor mij grote gevolgen gehad, met name omdat K7. dingen van u heeft overgeschreven en aangedikt. Ik denk dat mijn leven er op dit moment anders uit had kunnen zien als u zich niet zo gedragen had.

Op dit moment zit ik in problemen, waarbij ik nog niemand kan vinden die mij wil helpen.
http://www.dossierd.nl/familie.html
Die problemen waar ik nu in zit, zijn sterk verbonden met mijn problemen die mede door uw gedrag zijn ontstaan.

Ik was van plan om uw naam op mijn website te vermelden, maar ik zag dat u nu een eigen bedrijf heeft. Het is niet mijn bedoeling om uw bedrijf te schaden, dus ik wacht nog met het vermelden van uw naam op mijn website.

D.

16 augustus 2014


Laatste wijziging van deze bladzijde: augustus 2014